Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘taalcursus’

De afgelopen week was ik de huisoppasser van Ca’ de’ Gatti. De eigenaren (Barbara & Roberto) waren naar een agritoerismebeurs en ik mocht voor een week doen alsof dit huis van mij was. Bij het huis horen ook tien witte duiven en vier katten, de Gatti van Ca’ de’ Gatti. Drie mannetjes en één vrouwtje.
Twee maal per dag heb ik ze eten gegeven en dat was echt een feest. Al die hummels die om mij heen draaiend om aandacht miauwden (en of ik een beetje wilde opschieten met het eten natuurlijk). Eentje is pas vijf maanden oud en heel speels. Vulcan, die vroeger als de dood was voor katten, heeft aan hem een leuk speelkameraadje overgehouden. Ze geven elkaar kusjes en samen doen ze vaak wedstrijdjes wie het eerst bij de boom is en wie het stoerst is. Vulcan krijgt steeds meer zelfvertrouwen en de haal op zijn neus van een kattenpoot laat niet lang op zich wachten denk ik.

Gedurende twee dagen heb ik overigens zonder elektriciteit en water gezeten. En dat was wel even wennen. Vooral omdat er deze week een koudegolf over Italië trok. Met overal sneeuw (ook in zuiden) behalve hier. Dus dat maakte de zorg voor het huis wel iets spannender.

In ruil voor deze “zorg” hebben Barbara & Roberto op de agritoerismebeurs reclame gemaakt voor mij als vertaler van onder andere websites. Daarvoor moest ik nog wel even mijn site en mijn visitekaartjes in het Italiaans vertalen. Het gaat allemaal sneller dan ik had verwacht en als het lukt dan heb ik er weer een aantal leuke opdrachten bij. Ik ben in ieder geval helemaal in mijn element haha.

Deze week heb ik ook de taalcursus afgerond. Na mijn Italiaanse presentatie en een afrondend examen ben ik eindelijk klaar met deze zeer relevante cursus. De enthousiaste en veeleisende docente maakte de lessen zeer intensief. Dit staat helaas in schril contrast met de andere colleges die ik volg. Bij één college praat de docent anderhalf uur lang over een onderwerp en ondersteunt zijn toespraak soms met slides maar vaak ook niet. Je moet als student dan zelf maar bedenken wat relevant is en wat niet (dat is natuurlijk een goede oefening haha). Maar in januari moet ik voor dit vak twee boeken uit mijn hoofd kennen waar hij dan vragen over gaat stellen. Dat wordt wel even spannend. Het gevolg is dat ik de colleges soms echt moet uitzitten. Af en toe geef ik toch wel de voorkeur aan de colleges op de VU…

Read Full Post »

Gratis parkeren in het Fellini-park met uitzicht op het Grand Hotel waar veel beroemdheden hebben overnacht. Een goed begin van mijn tripje naar Rimini, de strandstad waar ik niet zo veel mee had. Ik was bang voor luidruchtige Engelsen, overvolle stranden en een algemene hondenhaat. Maar dat valt reuze mee, zeker als je op maandmiddag aankomt en op een Eukanubastrand (merk hondenvoer) belandt. De eigenaar van dit lido (strand) wil wel een mooie deal met mij sluiten. Voor de helft van het normale bedrag mag ik genieten van een ligstoel met parasol en mag ik met Vulcan de zee in (wat hier eigenlijk verboden is).

Italianen trekken normaal een hele dag uit voor het strandbezoek en komen op en top verzorgd naar het strand om er te roddelen, op te vallen en te flirten. De stranden in Italië zijn meestal privé-eigendom en om de investeringen eruit te halen, vragen ze van de strandgasten een behoorlijk hoog bedrag voor een “stoel en een sol”. Beetje raar voor deze meid die de Nederlandse openbare stranden gewend is, maar waar ook iedereen hutje mutje naast elkaar ligt en de stereo’s elkaar overschreeuwen. De Italiaanse manier spreekt mij eigenlijk wel aan; het is rustig, het is schoon en er is een enorme hoeveelheid voorzieningen waarvan je gebruik kunt maken.
Ik heb een strandtent uitgekozen met een uitgebreide buitenfitness (die daadwerkelijk wordt gebruikt door heeeeel brede mannen), twee jacuzzi’s, een massagecentrum, heerlijke loungebanken en een bibliotheek. Met een Italiaanse roman, een zich voor mij uit de naad rennende Italiaan en een tevreden natte hond heb ik een aantal uur kunnen genieten van deze aparte manier van strandbezoek.

Inmiddels heb ik ook mijn eerste lessen van de cursus Italiaans gehad. En dat was aanpezen. Om de één of andere reden ben ik weer eens een keer op het hoogste niveau ingedeeld. Terwijl mijn kennis van het Italiaans echt nog vooral passief is! Mijn medecursisten babbelen er rustig op los alsof het Italiaans hun moedertaal is. Zucht, dat wordt weer aanpoten de komende weken. De cursus is in ieder geval prima geregeld. De docente is heel enthousiast, ze bereidt de lessen heel goed voor en de onderwerpen zijn relevant. Zo gaan we ons onder andere bezighouden met de correspondentie in de Italiaanse academische wereld. Want die is toch formeler dan bij ons aan de VU. En wordt ons niveau van het Italiaans dusdanig opgekrikt zodat we ons als “echte intellectuelen” kunnen gaan uitdrukken. Poeh, ik moet het allemaal nog zien. Ik heb er in ieder geval weer een nieuwe uitdaging bij.

Een andere uitdaging voor mij was het bereiden van een Italiaanse maaltijd voor drie zeer kritische Italiaanse huisgenoten. Van de opstand tegen de eigenaresse (zie Opstand in de Locanda) is bij hun weinig meer over. Het is gebleven, zoals Italianen ook gewoon is, bij heel veel boze woorden en heel weinig concrete daden. Het gevolg is dat iedereen, behalve ik natuurlijk, gewoon in de Locanda blijft en de situatie neemt zoals die is. En die situatie is eigenlijk best ok zeker omdat we iedere avond heel erg lekker en heel erg gezellig met elkaar eten. Ik mag echt elke avond meegenieten van de Napoletaanse keuken met een noordelijke accent. Als dank hiervoor heb ik ook een keer gekookt en dat was best spannend in het “hol van de leeuw”. Maar het viel wel in de smaak geloof ik. Met een volle maag en twee espresso’s kan ik weer aan het werk en aan de studie. Joehoe! Ci sentiamo!

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: