Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘studie’

SneeuwschuiverItalië worstelt. Worstelt met enorme hoeveelheden sneeuw, met de aanleg van een hogesnelheidslijn door de bergen, met de maffia, met de economische wensen en eisen van Obama, Merkel en Sarkozy, met van alles en met iedereen. Het worstelt en zal weer bovendrijven (luctor et emergo), want daar zorgen die Italianen altijd wel voor. En gelukkig is er president Napolitano nog en premier Monti is redelijk daadkrachtig bezig. En is er nog de prachtige schoonheid van het land. En het heerlijke klimaat (ok, nu even niet, het sneeuwt en vriest al bijna een week).

Maar wat hebben ze nog veel in te halen. Wat heeft het land lang stilgestaan.

Want wat nou als je voor je scriptie voor de Sapienza Universiteit in Rome onderzoek doet naar bepaalde verschijnselen in de Italiaanse kranten. Je hebt een goed onderzoeksplan, een gemotiveerde begeleider en je hebt frisse ideeën. Maar je hebt die kranten niet tot je beschikking. Het is namelijk te duur voor de universiteit om er een abonnement op te nemen…

Wat nou als je Italiaans doctoraalstudent bent. Je hebt na een zeer strenge selectie een beurs gewonnen om verder onderzoek te doen. Je hoeft geen les te geven (zoals in Nederland), maar je moet wel examens afnemen, Europese subsidies binnenhalen (anders gaat de universiteit failliet), administratieve werkzaamheden uitvoeren. En dat meer dan 40 uur per week. Je doctoraalscriptie? Die schrijf je maar in je vrije tijd…

Wat nou als je Italiaanse journalist wilt worden. Dan moet je een examen doen om binnen te komen op de opleiding. Examen doen als je wilt afstuderen (logisch). En daarna nog een zeer streng nationaal examen om bijgeschreven te mogen worden in het register van journalisten. Ben je er dan? Nee. Nog 1,5 jaar na je universitaire studie wordt er van je verwacht dat je eerst werkervaring opdoet. Dat je uitstekende journalistieke producties levert. Onbetaald, gratis, voor niets, noppes…

Wat nou als je dat niet zo ziet zitten, het liever als freelancer wilt proberen. In welke richting dan ook. Libero professionista heet dat hier zo mooi. Prachtige titel. Maar om als zelfstandige te mogen starten, moet er wel een minimumbedrag op je bankrekening (enkele duizenden euro’s) staan. Voor velen (met vaak goede ideeën en een enorme werklust) onhaalbaar. Hierin schijnt een verandering te gaan komen, want stimulerend voor het ondernemerschap is dit natuurlijk niet…

Een heel andere categorie. Wat nou als je altijd al apotheker hebt willen worden. Je behoort tot de besten van je jaar. Bent bereid je vrienden, familie en provincie te verlaten om 800 kilometer verderop je kansen op een baan te vergroten. Maar je komt niet aan de bak. Apotheken zijn in Italië namelijk vaak familiebedrijven. Pappa is apotheker, mamma is apotheker, zoon is apotheker en je raadt het al, de dochter ook. Allen in dezelfde apotheek. Ruimte voor een nieuwe excellente apotheker? Nee, helaas zijn alle arbeidsplekken al vervuld. En niet door de meest servicegerichte mensen weet ik uit eigen ervaring. Gevolg: een uitstekende apotheker met veel kennis en ambitie heeft geen werk…

En wat nou als je van al die obstakels een beetje triest wordt. En je wilt ontladen en opladen. Met een heerlijk uurtje sporten bijvoorbeeld. Goed voor de fysieke en mentale gezondheid (en de inkomsten van de aanbiedende middenstander). Even een sportschool, dansschool of yogaclub binnenstappen. Met je sporttas in je hand je aanmelden en gelijk beginnen, heerlijk. Vergeet het maar! Een gezondheidscertificaat heb je nodig. Van een arts, officieel. Kosten? Euro 50,- plus het consult. Afspraak? Over 2 weken…

Vind je het gek dat dit land stilstaat? Dat het nog veel maatregelen nodig heeft om deze onnodige muren af te breken. Zodat het land weer in beweging komt, een gezonde toekomst krijgt en de achterstand met bijvoorbeeld Nederland kan inhalen. Voorlopig zit de machinist er wel in, maar staat de Italiaanse trein nog stil (al geloof ik dat dát niet veel anders is in Nederland;-)).

Read Full Post »

Morgen is het zover: wat begon als een droom, overging in een project, wordt nu werkelijkheid; ik ga echt langere tijd verblijven en studeren in Italië!
Al jaren droom ik ervan om in een ander land te studeren. Lekker tussen de Italianen, de taal goed leren spreken en me laten opnemen door de mensen en de cultuur aldaar.
Anderhalf jaar geleden heb ik besloten om die droom werkelijkheid te laten worden. En daar komt best wat bij kijken! Het kiezen van de universiteit, de vakken en de beste periode zijn nog te doen. Maar het goed regelen van huisvesting, onderdak, verzekeringen en inkomsten, dat is andere koek. En als je het goed wilt doen en je droom helemaal wilt laten uitkomen, dan wordt het een heel project! Met planning, administratie, overzichten, ge-mail en ge-bel. Gelukkig biedt de VU een heleboel mogelijkheden en hulp.

Nu de “projectfase” achter de rug is, kan ik echt gaan genieten, met een heleboel spanningskriebels in mijn buik! Want zenuwachtig ben ik wel een beetje. Er is nog zoveel onduidelijk. Vind ik geschikte huisvesting? Een hond en de huidige luxe van een eigen keuken en badkamer, zorgen er voor dat ik wel wat wensen op dit gebied heb. En zal ik de mastercollege’s in het Italiaans kunnen volgen? Ik heb me wel voorbereid door heel veel Italiaans te volgen op de VU en in september ga ik nog een taalcursus volgen via de universiteit, maar toch�

Ach, dit is toch eigenlijk waar ik het voor doe? De spanning van het onbekende betekent toch juist dat het een avontuur wordt? En avonturen, die blijven je je hele leven bij, die geven je het gevoel dat je leeft. En is er niets mooiers dan je dromen uit te laten komen?

De komende dagen ga ik eerst lekker genieten van een prachtreis met een volgepakte auto door Duitsland, Zwitserland, langs het Como-meer om tenslotte te belanden in een boerenverblijf in Faenza (vanuit daar ga ik huisvesting zoeken). Met veel onbekende en spannende dingen, maar vooral één groot avontuur in het vooruitzicht!

Ik hou jullie op de hoogte. Ciao!

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: