Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘fichi d’india’

Ik ben een vreemde man tegengekomen. Met een emmer en een witte jeep. Tijdens mijn ochtendwandeling over het Calabrese platteland. Ver weg de velden op waar je normaal alleen wat blaffende honden tegenkomt. Af en toe een paardendrol. Of een hoopje veren, van een vogel die een aanval van de rondzwervende vos niet overleefd heeft. Maar nooit een ander persoon, laat staan een auto.

Maar daar stond hij. Een gebruinde Italiaan van rond de 30, stevig gebouwd en met grote handen. Op het uitgestrekte veld waar ik altijd de honden loslaat omdat het er zo stil is. Waar de vogels in de twee vijgenbomen vaak het enige gezelschap zijn.

VijgenboomOnder de mooiste vijgenboom stond de gebronsde man. Met in één van die grote handen een wit emmertje. Regelmatig ging zijn andere hand omhoog. De boom in om vijgen te plukken.

Met zijn open jeep was hij vanochtend in alle vroegte vanuit zijn huis op Capo Vaticano naar deze boom gereden. “Omdat hier de beste vijgen van de streek hangen. Kom maar proeven. Ze zijn nu al lekker, maar we leggen ze één voor één in de zomerzon. In de winter heb je dan de heerlijkste gedroogde vijgen.”

Dat de Calabrese gedroogde vijgen lekker zijn, had ik al ervaren. Afgelopen winter, bij het supermarktje in Ricadi. Waar eigenaar Gianni mij een zak gedroogde vijgen toestopte. “Voor jou, proef maar. Is heerlijk”. En ik gaf hem geen ongelijk. Een volle zoete smaak, zonder toevoegingen van honing of kaas. Gewoon puur natuur en zo smaakvol.

Deze normale vijgen zijn makkelijk te plukken en te eten. Emmer, lange armen (eventueel een tak met een natuurlijke haak) en vroeg opstaan (anders is het te warm op de velden) zijn voldoende om die heerlijke sappige vruchten te plukken. Eventueel schillen en dan zo opeten.

fich d'indiaEcht heel vroeg opstaan en een speciale ijzeren stok mee zijn echter de benodigdheden voor die andere vijgen, de fichi d’India. Deze langwerpige vruchten met bovenop prachtige bloemen zitten aan grote cactusachtige planten. De vruchten zelf hebben ook stekels en beginnen half augustus van lichtgeel naar donkeroranje te kleuren.

Voor het eerst sinds ik in Calabrië ben, heb ik zo’n vijg op. De eerste vrucht van het seizoen werd mij gepresenteerd door een allervriendelijkste man. De  regenpijpaanlegger uit het naburige dorp. Hij heeft haarfijn uitgelegd hoe en wanneer je deze stekelige vrucht plukt en eet. Wat een arbeid! En dat voor een stuk fruit dat weliswaar heel voedzaam is (de Siciliaanse landarbeiders gebruikten het heel lang als ontbijt), maar mij te melig.

Vanochtend heel vroeg zijn we naar het land van zijn moeder gelopen en hebben daar deze prachtige, maar voor mij te stekelige vruchten geplukt. Wat een verhalen en Fichi d'india opgestapeldwat een werk. Het zorgt ervoor dat ik steeds meer inzicht krijg in de producten die in de supermarkt liggen. Wat een belachelijk lage prijs voor zo veel werk!

En mijn favoriete vijgen? Die haal ik het liefste bij Gianni, gedroogd.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: