Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Erasmus’

Ik zit buiten op mijn bankje te studeren. In de zon en met het heerlijke geluid van de vogeltjes die aankondigen dat de lente echt in aantocht is. Ik bestudeer een boek over Europa. Voor een vak dat wordt gesubsidieerd door de Europese Commissie. Voor een speciale leerstoel, Jean Monnet, een Franse grondlegger van het verenigd Europa-denken. Ik laat de stof langzaam tot me doordringen.

Later dringt er een mededeling op de radio tot me door. Ik hoor iets vallen over het Erasmus-project, één van de vele projecten gesubsidieerd door de Europese Unie om zijn inwoners dichter bij elkaar te laten komen, van elkaar te laten leren en verder te laten kijken dan de grenzen van het eigen land.

Het onderzoeksresultaat dat op de lokale radio wordt bekendgemaakt, meldt dat buitenlandse Erasmusstudenten het leven in deze Italiaanse regio zo duur vinden. Engelse studenten uit Londen natuurlijk niet. Vooral Polen die hier op uitwisseling zijn vinden het vreselijk duur. En ik zit er ergens tussenin. Met de trein reizen is voor mij spotgoedkoop en daardoor erg leuk om te doen. Boodschappen doen hier is echter helemaal niet leuk. Ik schrik elke keer weer van het kassabonnetje. Dankzij de supermarktoorlog in Nederland was ik gewend geraakt aan lagere prijzen. In Italië rijzen daarentegen de prijzen van levensmiddelen echt de pan uit. Maar de lonen zijn hier veel lager.

Hoe doen die Italianen hier dat dan toch? Lekker eten met de beste verse producten? En vaak uit eten gaan? Leggen ze hun prioriteiten anders? Ik weet ondertussen dat ze gezamenlijk en goed eten heel belangrijk vinden. Maar ze gaan ook vaak heel goed gekleed en hebben de nieuwste auto’s. Zie je al een groot vraagteken boven mijn hoofd verschijnen?

Misschien kunnen ze rondkomen omdat ze niet elke vijf jaar hun huisinrichting veranderen (zoals in Nederland vaak gebeurt. In Italië staat overgrootoma’s oude kastje pontificaal in de kamer, als een pronkstuk). Of omdat Italianen niet vaak naar het buitenland op vakantie gaan. Vind je het gek! Italië is zo groot, langgerekt en heeft zo veel verschillende vakantiegebieden. Voor een mooie strand- of spannende wandelvakantie hoef je echt niet naar het buitenland. Bovendien: buiten Italië spreken ze geen Italiaans en dat is toch wel ingewikkeld voor de gemiddelde Italiaan die maar weinig talen spreekt (dit is echter aan het veranderen). Genoeg redenen voor mij om nog even te blijven (maar wel op zoek te gaan naar vertaalwerk haha).

Read Full Post »

Perugia

Er is een moord gepleegd. Op een Erasmus-studente in Italie. In Perugia. Deze moord heeft in Italie heel wat losgemaakt. Ik weet niet hoe dat in Nederland zit, maar hier hebben vanaf november, toen de moord werd gepleegd, de kranten en de journaals ermee vol gestaan. Het slachtoffer was een Engelse Erasmus-studente op uitwisseling aan de universiteit voor buitenlanders van Perugia. Ze woonde samen met een Amerikaanse studente en de Italiaanse vriend hiervan wordt nu verdacht van de moord. Ze namen deel aan verschillende drank-, drugs- en seksfeestjes. Het beeld dat werd geschetst van de studentenstad Perugia werd er steeds slechter op; een onveilige stad met een volledig losgeslagen studentengemeenschap. Perugia werd ineens een stuk minder populair.

Dat hield mij niet tegen om deze middeleeuwse stad met zijn beroemde Perugina chocolade te bezoeken. Samen met een Nederlandse studente uit Siena verbleef ik in een leuk hotelletje in het oude centrum. De treinreis ernaartoe was al mooi; dwars door de uitlopers van de Apennijnen, door Toscane en Umbrië en langs het prachtige Lago di Trasimeno. Perugia Trein Vulcan
Het mooie weer hielp erg mee om de 2 km steile (om)weg naar de op de heuvel gelegen oude binnenstad van Perugia te kunnen en willen nemen. Die oude binnenstad bestaat uit smalle kronkelende straatjes met bogen en donkere steegjes waarin je makkelijk kunt verdwalen en waar, als het donker is, een beetje schimmige sfeer kan hangen. Maar er is zoveel volk op straat, in de steegjes zitten heel leuke restaurantjes (waaronder een Grieks restaurant, net geopend, met de menukaart op een A4-tje geprint, maar een goede sfeer) en in sommige steegjes wordt muziek gedraaid. Je moet natuurlijk wel oppassen op je spullen want een stad die zo ingesteld is op weinig te besteden hebbende studenten, trekt ook andere mensen met weinig geld aan. Maar de stad ligt zo ontzettend mooi! Vanaf de Piazza Italia heb je een ongelooflijk prachtig uitzicht over de omringende bergen. Met op sommige toppen nog sneeuw. Met van die heerlijke bankjes waar je in de zon en met een grote zonnebril op uren kunt kletsen en mensen kunt kijken. En heel enthousiaste en vriendelijke bewoners die gek zijn op honden en met een heel leuk parkje naast de oude stadsmuur waar honden welkom zijn. Wat mij betreft een heerlijke stad en ik hoop er zeker nog een keer terug te komen!

Ciao Ciao!

Read Full Post »

Mijn docent vertaaltheorieën is net een leeuw: hij brult als een leeuw tijdens het lesgeven; hij ziet eruit als een leeuw (een groot hoofd met krullen als manen); en hij gedraagt zich als een leeuw (een dominante krachtpatser). Misschien is hij ook een leeuw van sterrenbeeld?

Bij hem moest ik woensdag examen doen: Mondeling. In het Italiaans. Mijn eerste examen. Ik werd dus letterlijk en figuurlijk voor de leeuw(en) gegooid. En helaas had ik geen bescherming van mijn leeuwenjager: mijn Rhodesian Ridgeback-hond, wiens verre voorouders o.a. voor de jacht op leeuwen werden gebruikt (zie wikipedia), lag lekker thuis op de bank te slapen.

Een Italiaans examen is anders dan een Nederlands examen. Het allerbelangrijkste verschil is dat veel Italiaanse examens nog altijd mondeling worden afgenomen. Examens voor communicatiewetenschappen, politicologie, economie, maar ook voor wiskunde en natuurkunde zijn vaak niet schriftelijk. Je tekent een paar weken van tevoren in op een lijst en wie bovenaan de lijst staat, mag als eerste naar binnen. Maar er mag ook gevarieerd worden in de volgorde en vaak komen mensen die op de lijst staan helemaal niet opdagen. Of er worden nepnamen op gezet. Erg grappig als je bloednerveus bent.

De docent heeft hier de mogelijkheid om een dag van te voren, via een klein briefje op het secretariaat, bekend te maken dat het examen 2 uur eerder zal beginnen (“omdat er zoveel mensen op de lijst aan”) zodat de mensen die bovenaan de lijst staan en niet weten dat het examen 2 uur eerder begint dus uiteindelijk als laatste aan de beurt zijn. Een docent kan daarnaast de examens flink laten uitlopen. Zodat niet iedereen aan de beurt komt die dag. En die pechvogels moeten dus de volgende dag terugkomen.

Als je dan eindelijk aan de beurt komt, zit je alleen in een kamertje met de betreffende docent. Die persoon heeft dan alle macht om je te maken of te breken. Gebaseerd op het feit of je goed uit je woorden kunt komen (en of hij je aardig vindt, denk ik). Een bijzondere cultuurschok dus, geef mij maar het Nederlandse systeem, is een stuk gelijkwaardiger.

Gelukkig heb ik mijn paper bij de leeuw goed kunnen verdedigen, een negen. Lekker begin voor deze Nederlandse “in den vreemde”. Over twee weken weer een examen (bij een schildpad haha, maar gelukkig wel een sympathieke man).

PS Volgende week hoop ik meer te kunnen vertellen over mijn nieuwe verblijfplaats per 1 februari, ik zit nog in de “contractbesprekingen” ;-).

Read Full Post »

De eerste week van het nieuwe jaar staat ook in het Italië in het teken van een nieuw begin. Maar hier wordt ook veel aandacht besteed aan het opruimen van het oude. Ze hebben daar zelfs een speciaal folkloristisch feest voor; la festa della Befana. De nacht voor Driekoningen verzamelen kinderen in grote sokken snoep dat ze krijgen van de Befana (een soort heks). Maar het feest is ook verbonden aan een plattelandstraditie. In die traditie is het gebruikelijk om in het nieuwe jaar oude spullen te verbranden om zo ruimte te maken voor een nieuw begin. Dus letterlijk het oude jaar verbranden. Vaak gaat dat in de vorm van het verbranden van een grote aangeklede pop. Ook hier in Faenza wordt die traditie in stand gehouden, maar is het weer gekoppeld aan de notte di biso’ (snapietnog?). Met een soort van Vin Brulé in de hand staat de hele stad rondom vuurkorven te wachten totdat om twaalf uur een drie meter hoge pop in brand wordt gestoken. En dat is een indrukwekkend gezicht! Begeleid door tromgeroffel en vuurwerk lijkt het een soort heksenverbranding: om extra bibbers in deze koude januarinacht van te krijgen. http://www.youtube.com/v/SXf5m8jJicQ

Een andere vorm van opruiming wordt gedaan in de winkels. Met grote plakkaten worden de “Saldi” aangekondigd: een hele maand uitverkoop, met grote kortingen. Dat leidt natuurlijk tot grote massa’s opgewonden Italianen! Op de radio en in de tijdschriften worden daarom tips en adviezen gegeven om in deze maand een zo goed en zo prettig mogelijke slag te staan. En dus zoveel mogelijk nuttige dingen voor zo min mogelijk geld in huis te halen.

In de Italiaanse huizen is het de gewoonte om de kerstspullen voor Driekoningen opgeruimd te hebben. Handig zo’n deadline, maar het is ook wel weer heel kaal. Mijn leuke schuine scheve kleine blinkende kerstboom ligt nu opgevouwen in een plastic zak in de kast bij mijn andere spullen. Want ook ik ben aan het opruimen, als voorbereiding op een verhuizing. Als het goed is zit ik vanaf 1 februari in een nieuw appartementje. Waar dat precies is hoop ik volgende week te kunnen vertellen. A presto!

Read Full Post »

De regen drupte steeds harder op het schuine dakraam, de donder volgde de bliksem snel op. De dikke bruine houten balken van het dak maakten het beeld compleet; mijn eerste nacht in mijn nieuwe kamer op het platteland had wel iets spannends. De komende maand mag ik in deze prachtige Bed&Breakfast verblijven. De Locanda Camera con vista verhuurt namelijk zijn vijf kamers ook per maand tegen een speciale prijs. En mijn kamer heeft inderdaad een “vista”: Ik heb uitzicht over een groot grasveld waar een lief Bernard Sennen-teefje rondloopt en waar ik Vulcan kan laten rondrennen als ik naar de taalcursus ga. Het huis ligt op een heuvel zodat je, met een verrekijker, de zee kunt zien. Aan de andere kant van het huis, waar ik in de zon geniet van mijn ontbijt, kijk ik uit over de voorlopers van de Apennijnen, die ik gisteren met Vulcan heb beklommen. Ik deel het huis (en dus ook de keuken) met een oogarts met angst voor honden en met een versierderige verkoper van advertentieruimte in de gouden gids. Een aparte combi dus. Ze zijn hier alleen doordeweeks en nodigen mij continu uit voor een gezamenlijke maaltijd. Als zij maar koken, vind ik alles best.

Inmiddels heb ik mij als Erasmus-student ingeschreven voor het academisch jaar in Italië en de bijbehorende taalcursus. Dit ging allemaal verbazingwekkend soepel. De Ufficio voor internationale studentenzaken opende op tijd, kon mijn dossier zo vinden en had alle papieren op orde. Binnen een kwartier stond ik alweer buiten in het prachtige oude gebouw met hoge plafonds, fresco’s aan de wand en glas-in-lood-ramen. Heerlijk hier! De taalcursus is een week opgeschoven, de reden hiervan is niet helemaal duidelijk. Maar ik vind alles best. Ik ga nog even genieten van de omgeving, me een beetje settelen en me op laten slurpen door het Italiaanse leven. Voorlopig gaat dat nog prima. A presto!

Read Full Post »

Morgen is het zover: wat begon als een droom, overging in een project, wordt nu werkelijkheid; ik ga echt langere tijd verblijven en studeren in Italië!
Al jaren droom ik ervan om in een ander land te studeren. Lekker tussen de Italianen, de taal goed leren spreken en me laten opnemen door de mensen en de cultuur aldaar.
Anderhalf jaar geleden heb ik besloten om die droom werkelijkheid te laten worden. En daar komt best wat bij kijken! Het kiezen van de universiteit, de vakken en de beste periode zijn nog te doen. Maar het goed regelen van huisvesting, onderdak, verzekeringen en inkomsten, dat is andere koek. En als je het goed wilt doen en je droom helemaal wilt laten uitkomen, dan wordt het een heel project! Met planning, administratie, overzichten, ge-mail en ge-bel. Gelukkig biedt de VU een heleboel mogelijkheden en hulp.

Nu de “projectfase” achter de rug is, kan ik echt gaan genieten, met een heleboel spanningskriebels in mijn buik! Want zenuwachtig ben ik wel een beetje. Er is nog zoveel onduidelijk. Vind ik geschikte huisvesting? Een hond en de huidige luxe van een eigen keuken en badkamer, zorgen er voor dat ik wel wat wensen op dit gebied heb. En zal ik de mastercollege’s in het Italiaans kunnen volgen? Ik heb me wel voorbereid door heel veel Italiaans te volgen op de VU en in september ga ik nog een taalcursus volgen via de universiteit, maar toch�

Ach, dit is toch eigenlijk waar ik het voor doe? De spanning van het onbekende betekent toch juist dat het een avontuur wordt? En avonturen, die blijven je je hele leven bij, die geven je het gevoel dat je leeft. En is er niets mooiers dan je dromen uit te laten komen?

De komende dagen ga ik eerst lekker genieten van een prachtreis met een volgepakte auto door Duitsland, Zwitserland, langs het Como-meer om tenslotte te belanden in een boerenverblijf in Faenza (vanuit daar ga ik huisvesting zoeken). Met veel onbekende en spannende dingen, maar vooral één groot avontuur in het vooruitzicht!

Ik hou jullie op de hoogte. Ciao!

Read Full Post »

Hoi,

Ik ben Fieke Meijer, Masterstudente Communicatie- en Informatiewetenschappen. Dit collegejaar ga ik een aantal mastervakken volgen in Bologna, Italië. Om precies te zijn gedurende één semester in Forlì, een middelgrote plaats tussen Bologna en Rimini, en één semester in Bologna zelf. Bologna heeft de oudste universiteit van Europa en bestaat uit verschillende faculteiten die over verschillende steden zijn verspreid (waaronder dus Forlì) en trekt heel veel internationale studenten aan!

Ik ga er samen met mijn hond (voor de liefhebbers: een Rhodesian Ridgeback) en mijn ieniemienie kanariegele Suzuki Alto naar toe. Vanuit mijn, hoop ik, idyllische stekje zal ik jullie op de hoogte houden van mijn belevenissen met de Italianen, het Italiaanse onderwijs en alle mooie en leuke dingen die gedurende mijn avontuur gebeuren. Arrivederci!

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: