Een brede lange rij

Daar stond ze. Een vrouw van rond de 30, winterjas, dikke sjaal en een muts. Met in haar armen een baby, gewikkeld in een witte deken. Ze stond in een brede lang rij van rond de 70 vrouwen en kinderen. En een hond, met korte pootjes en grote oren. Vermoeid en gelaten stonden ze in de rij. In de rij achter een grote witte tent. Op een groot plein dichtbij het station van Bologna. “Emergency Ukraine” stond er op enkele borden, vastgemaakt aan de grote witte tent. Een grote groep medewerkers van de gemeente Bologna was samen met vrijwilligers bezig de mensen op te vangen. Ik liep er langs op weg naar de universiteit. En terwijl ik over het plein liep, zag ik aanvankelijk vooral de grote witte tent met de “Emergency-Ukraine”-borden in het blauw en geel. Naarmate ik verder liep, werd de brede lange rij zichtbaar. Ik maakte met mijn ogen contact met de vrouw met de baby. Angst en vermoeidheid waren in haar ogen geschreven. Ik keek haar recht aan en wenste haar sterkte en welkom met mijn ogen en met mijn hand op m’n hart. Tranen biggelden over m’n wangen. De machteloosheid en het verdriet vanwege het enorme leed dat mensen wordt aangedaan door de acties van een gefrustreerde man in Moskou. Het werd me, net als veel anderen, even te veel. Het enige dat ik nu op dit moment kan doen, is zo min mogelijk de oorlogskas spekken van die gefrustreerde man in Moskou. Geen kachel meer aan, heel zuinig met elektriciteit, alleen maar met het openbaar vervoer en de fiets. Die gefrustreerde man in Moskou moet stoppen, we zijn met velen. En vele druppels maken een oceaan 💪

4 gedachtes over “Een brede lange rij

  1. Prachtig en indringend geschreven waardoor bij mij ook de tranen over de wangen biggelden. En niet alleen vandaag. Onvoorstelbaar dat deze gefrustreerde kleine man deze vernietiging nog steeds kan en mag uitvoeren. Maar we zullen hem stoppen want wij zijn inderdaad met velen, velen meer op deze aarde 💪

  2. Lieve lieve Fieke, wat een verdriet toch overal. Maar wat het je dit mooi geschreven. Je tante Guusje

  3. Wat frustrerend he. Mooi verwoord. Ik hoop dat de zon fijne warmte geeft aan wie dat nodig heeft.

  4. Je geeft zo direct betrokken bij de impact van deze ellende een indringend signaal af Fieke!!!
    En helemaal terecht.
    Laten we met z’n allen de vele druppels zijn……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s