Elke plek een juweel

Het stationsplein kijkt uit over de stad, omringd door indrukwekkende rotsformaties en dichtbeboste heuvels. Borgo San Lorenzo is een redelijk grote stad waar je op weg van Faenza naar Florence al slingerend door de Apennijnen met z’n vele prachtige burchtdorpjes, misschien niet zo snel zult uitstappen. Toch deed ik het. Op zoek naar een plek die ik op internet had gevonden.

Bordjes ontbraken en het was even een gezoek om via de smalle middeleeuwse straatjes de locatie te vinden net buiten het oude centrum. Na linksom, rechtsom, een woonblok verder en verschillende straten oversteken, lag daar aan de rand van een woonwijk een heerlijk stil park met een oude villa. En in die villa een klein museum: Museo Chini.

Het welkom door het receptieteam (studenten kunstgeschiedenis) was enthousiast, m’n greenpass werkte en het museum was nog lekker rustig en koel. Het telt maar 7 zalen en een video van 20 minuten. Maar elke zaal en elk object was prachtig. Het ene verfijnde uitbundige dessin maakte nog meer indruk dan het andere. Elk raam gaf uitzicht op eeuwenoude bomen en het getsjirp van de vogeltjes vormde een heerlijk achtergrondgeluid.

Wat was het genieten van deze Liberty-/Jugendstil-/Art Nouveau-stijl. Verschillende planten en dieren vormen de inspiratie voor de lijnen, vormen en objecten. De objecten in deze stijl in dit museum zijn ontworpen door de Italiaanse kunstenaar Galileo Chini (en zijn famile). Een enorm veelzijdige kunstenaar die niet in de schijnwerpers wilde staan, maar ontwierp met het hart.

Vooral het schilderij “Het onmogelijke bos” (van zijn neef Tito Chini) maakte indruk.

Als je goed kijkt, zie je dat de kunstenaar de wereld heeft omgedraaid. Hij zag toen al (het schilderij is uit 1945) dat we als mens onze omgang met de natuur moeten kantelen. Dat zij er voor ons al was. Letterlijk en figuurlijk.

En dat is wat ik hoop voor nu en in de toekomst. Dat we als mens gaan zien dat de natuur – met zijn eigen wetten en ook wreedheden – er al was voordat wij er een soepzootje van maakten. Het kijken, luisteren, ruimte geven en werken met de natuur is de enige oplossing om als mens te overleven.

Dit vraagt om flink omdenken. Slim te handelen op de ontwikkelingen die we zien gebeuren. Bouwend op de vele “klimaatvriendelijke” initiatieven en ideeën die er al zijn. Maar dan zullen we ook ontdekken dat elke plek zijn eigen juweel heeft, en die weer op waarde schatten.

3 gedachtes over “Elke plek een juweel

  1. Hoe mooi kan alles bij elkaar komen!
    En wat heb je prachtig verwoord hoe dit thema in deze expositie de kern aangeeft van de huidige positie van de mensheid in relatie tot de natuur.
    Heel treffend en inspirerend!
    Dank voor het delen🥰

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s